فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 80

سوره مبارکه عبس

صفحه 585
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (1)
چهره در هم کشيد و روى برتافت . (1)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ (2)
بدان سبب که آن نابينا نزد او آمد . (2)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ (3)
تو چنين کردى در حالى که نمى دانى ، شايد او پند گيرد و کار شايسته کند و پاک گردد ، (3)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ (4)
يا هشيار شود و تذکر پيامبر براى او سودمند باشد و ايمان بياورد . (4)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ (5)
امّا آن کس که توانگر است ، (5)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ (6)
تو به او روى مى آورى و به او مى پردازى ، (6)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ (7)
در حالى که بر تو گناهى نيست که او ايمان نياوَرد و پاک نگردد . (7)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ (8)
و امّا آن کس که شتابان نزد تو آمد تا معارف دين را فرا گيرد و پاک گردد ، (8)
وَهُوَ يَخْشَىٰ (9)
در حالى که از خدا مى ترسيد ، (9)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ (10)
تو از او روى مى گردانى و به ديگرى مى پردازى . (10)
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ (11)
نه ، مبادا چنين کنى ، اين قرآن پندى است . (11)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (12)
پس هر که بخواهد ، آن را ياد کند و پند گيرد . (12)
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13)
قرآن در صحيفه هايى ارجمند نوشته شده است; (13)
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ (14)
صحيفه هايى بلندمرتبه که از هر باطل و بيهوده و تناقضى پاک گشته است . (14)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ (15)
با دست فرشتگانى به سوى پيامبر فرستاده شده است ، (15)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ (16)
فرشتگانى که بزرگوار و نيکوکارند . (16)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ (17)
مرگ بر اين انسان کفرپيشه که چقدر حق پوش است و با اين که آثار تدبير خدا را در خود و جهان هستى مى نگرد باز هم ربوبيّت او را انکار مى کند . (17)
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ (18)
او را از چه چيزى آفريده است که سزاوار طغيان باشد ؟ (18)
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (19)
از نطفه اى ناچيز او را آفريد ، سپس او و کارهايش را تقدير کرد . (19)
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ (20)
آن گاه راه درست را براى او آسان ساخت . (20)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (21)
سپس او را بميرانْد و در گورش نهاد . (21)
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ (22)
آن گاه چون بخواهد ، او را حيات مى بخشد و برمى انگيزد . (22)
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ (23)
آيا او با ديدن اين همه آثار قدرت الهى ، ربوبيت خدا را باور کرده است ؟ هرگز ، او هنوز آنچه را خدا به وى فرمان داده به جاى نياورده است . (23)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ (24)
پس انسان بايد براى درک ربوبيّت خدا به خوراکى اش بنگرد و در آن دقّت کند ، (24)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا (25)
که ما آب را به صورت باران چنان که بايد فرو ريختيم ، (25)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا (26)
سپس زمين را با رويش گياهان به خوبى شکافتيم ، (26)
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا (27)
و دانه در آن رويانديم ، (27)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا (28)
و درخت انگور و سبزى ، (28)
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا (29)
و درخت زيتون و درخت خرما ، (29)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا (30)
و باغ هايى انبوه از درختان بزرگ ، (30)
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا (31)
و ميوه و چراگاه . (31)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ (32)
همه خوراکى ها را رويانديم تا شما و دام هايتان را بهره مند سازيم . (32)
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ (33)
اين جهان سرانجام به آخرت خواهد پيوست; پس هنگامى که در صور دميده شود و آن بانگ شديد کرکننده برآيد ، (33)
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ (34)
روزى که آدمى از برادرش مى گريزد ، (34)
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ (35)
و از مادر و پدرش ، (35)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ (36)
و از همسر و پسرانش; (36)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ (37)
زيرا هر کسى از ايشان آن روز کارى دارد که او را کفايت مى کند و از پرداختن به ديگران باز مى دارد ، (37)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ (38)
آرى ، چون آن بانگ برآيد و قيامت برپا گردد ، در آن روز چهره هايى تابانند ، (38)
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ (39)
خندان و شادمانند . (39)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ (40)
و چهره هايى در آن روز بر آنها غبار غم و اندوه نشسته است . (40)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (41)
و سياهى و تيرگى آنها را فرا مى گيرد . (41)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (42)
اينان همان کافرانِ بدکارِ گناه پيشه اند . (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 585صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی