فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 80

سوره مبارکه عبس

صفحه 585
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (1)
چهره در هم کشيد و روى برتافت . (1)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ (2)
بدان سبب که آن نابينا نزد او آمد . (2)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ (3)
تو چنين کردى در حالى که نمى دانى ، شايد او پند گيرد و کار شايسته کند و پاک گردد ، (3)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ (4)
يا هشيار شود و تذکر پيامبر براى او سودمند باشد و ايمان بياورد . (4)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ (5)
امّا آن کس که توانگر است ، (5)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ (6)
تو به او روى مى آورى و به او مى پردازى ، (6)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ (7)
در حالى که بر تو گناهى نيست که او ايمان نياوَرد و پاک نگردد . (7)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ (8)
و امّا آن کس که شتابان نزد تو آمد تا معارف دين را فرا گيرد و پاک گردد ، (8)
وَهُوَ يَخْشَىٰ (9)
در حالى که از خدا مى ترسيد ، (9)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ (10)
تو از او روى مى گردانى و به ديگرى مى پردازى . (10)
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ (11)
نه ، مبادا چنين کنى ، اين قرآن پندى است . (11)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (12)
پس هر که بخواهد ، آن را ياد کند و پند گيرد . (12)
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13)
قرآن در صحيفه هايى ارجمند نوشته شده است; (13)
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ (14)
صحيفه هايى بلندمرتبه که از هر باطل و بيهوده و تناقضى پاک گشته است . (14)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ (15)
با دست فرشتگانى به سوى پيامبر فرستاده شده است ، (15)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ (16)
فرشتگانى که بزرگوار و نيکوکارند . (16)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ (17)
مرگ بر اين انسان کفرپيشه که چقدر حق پوش است و با اين که آثار تدبير خدا را در خود و جهان هستى مى نگرد باز هم ربوبيّت او را انکار مى کند . (17)
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ (18)
او را از چه چيزى آفريده است که سزاوار طغيان باشد ؟ (18)
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (19)
از نطفه اى ناچيز او را آفريد ، سپس او و کارهايش را تقدير کرد . (19)
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ (20)
آن گاه راه درست را براى او آسان ساخت . (20)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (21)
سپس او را بميرانْد و در گورش نهاد . (21)
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ (22)
آن گاه چون بخواهد ، او را حيات مى بخشد و برمى انگيزد . (22)
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ (23)
آيا او با ديدن اين همه آثار قدرت الهى ، ربوبيت خدا را باور کرده است ؟ هرگز ، او هنوز آنچه را خدا به وى فرمان داده به جاى نياورده است . (23)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ (24)
پس انسان بايد براى درک ربوبيّت خدا به خوراکى اش بنگرد و در آن دقّت کند ، (24)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا (25)
که ما آب را به صورت باران چنان که بايد فرو ريختيم ، (25)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا (26)
سپس زمين را با رويش گياهان به خوبى شکافتيم ، (26)
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا (27)
و دانه در آن رويانديم ، (27)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا (28)
و درخت انگور و سبزى ، (28)
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا (29)
و درخت زيتون و درخت خرما ، (29)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا (30)
و باغ هايى انبوه از درختان بزرگ ، (30)
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا (31)
و ميوه و چراگاه . (31)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ (32)
همه خوراکى ها را رويانديم تا شما و دام هايتان را بهره مند سازيم . (32)
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ (33)
اين جهان سرانجام به آخرت خواهد پيوست; پس هنگامى که در صور دميده شود و آن بانگ شديد کرکننده برآيد ، (33)
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ (34)
روزى که آدمى از برادرش مى گريزد ، (34)
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ (35)
و از مادر و پدرش ، (35)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ (36)
و از همسر و پسرانش; (36)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ (37)
زيرا هر کسى از ايشان آن روز کارى دارد که او را کفايت مى کند و از پرداختن به ديگران باز مى دارد ، (37)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ (38)
آرى ، چون آن بانگ برآيد و قيامت برپا گردد ، در آن روز چهره هايى تابانند ، (38)
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ (39)
خندان و شادمانند . (39)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ (40)
و چهره هايى در آن روز بر آنها غبار غم و اندوه نشسته است . (40)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (41)
و سياهى و تيرگى آنها را فرا مى گيرد . (41)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (42)
اينان همان کافرانِ بدکارِ گناه پيشه اند . (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 585صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
بوی گل و بانگ مرغ برخاست هنگام نشاط و روز صحراست
ما را سر باغ و بوستان نیست هر جا که تویی تفرج آن جاست *
گویند نظر به روی خوبان نَهیَست نه این نظر که ما راست **
چشم چپ خویشتن برآرم تا چشم نبیندت بجز راست
هر آدمیی که مُهر مهرت # در وی نگرفت سنگ خاراست
نالیدن بی‌حساب سعدی ## گویند خلاف رای داناست
از ورطه ما خبر ندارد *# آسوده که بر کنار دریاست

* سعدی در شعر دیگری همین معنی را میگوید که
هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی، ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی
** حافظ هم درباره نظربازی عرفا (قبلا نیز به آن اشاره شده منظور دیدن آثار روی زیبای خداست) اینگونه میگوید
در نظربازیِ ما بی‌خبران حیران‌اند، من چُنین‌ام که نمودم؛ دگر ایشان دانند
# و سعدی اینجا تاکید میکند که هرکس این زیبایی های وجود را ببیند و پی به وجود آن زیبا نبرد او سنگدل شده و از مرتبه آدم بودن دور گشته
## سعدی از عشق گفتن های خود را که مورد طعنه عاقلان زمانش بوده بیان میکند که مشکل را از دنیای متفاوت آنها میداند که در اصطلاح عرفانی آنها در باغ نیستند و خبر از دنیای داخل باغ معرفت ندارند
*# که به آنها گاه میگوید ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی و طبیعتا او که آسوده بر ساحل عقل خام خود نشسته از حال عاشق غرق شده در دریای تفکر خبر ندارد
برای همین درجایی بجای ورطه از غرقه نیز استفاده شده که در معنی تغییر چندانی ایجاد نمیکند
664662مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/03/19-02:30)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی