فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 80

سوره مبارکه عبس

صفحه 585
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (1)
چهره در هم کشيد و روى برتافت . (1)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ (2)
بدان سبب که آن نابينا نزد او آمد . (2)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ (3)
تو چنين کردى در حالى که نمى دانى ، شايد او پند گيرد و کار شايسته کند و پاک گردد ، (3)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ (4)
يا هشيار شود و تذکر پيامبر براى او سودمند باشد و ايمان بياورد . (4)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ (5)
امّا آن کس که توانگر است ، (5)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ (6)
تو به او روى مى آورى و به او مى پردازى ، (6)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ (7)
در حالى که بر تو گناهى نيست که او ايمان نياوَرد و پاک نگردد . (7)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ (8)
و امّا آن کس که شتابان نزد تو آمد تا معارف دين را فرا گيرد و پاک گردد ، (8)
وَهُوَ يَخْشَىٰ (9)
در حالى که از خدا مى ترسيد ، (9)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ (10)
تو از او روى مى گردانى و به ديگرى مى پردازى . (10)
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ (11)
نه ، مبادا چنين کنى ، اين قرآن پندى است . (11)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (12)
پس هر که بخواهد ، آن را ياد کند و پند گيرد . (12)
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13)
قرآن در صحيفه هايى ارجمند نوشته شده است; (13)
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ (14)
صحيفه هايى بلندمرتبه که از هر باطل و بيهوده و تناقضى پاک گشته است . (14)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ (15)
با دست فرشتگانى به سوى پيامبر فرستاده شده است ، (15)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ (16)
فرشتگانى که بزرگوار و نيکوکارند . (16)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ (17)
مرگ بر اين انسان کفرپيشه که چقدر حق پوش است و با اين که آثار تدبير خدا را در خود و جهان هستى مى نگرد باز هم ربوبيّت او را انکار مى کند . (17)
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ (18)
او را از چه چيزى آفريده است که سزاوار طغيان باشد ؟ (18)
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (19)
از نطفه اى ناچيز او را آفريد ، سپس او و کارهايش را تقدير کرد . (19)
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ (20)
آن گاه راه درست را براى او آسان ساخت . (20)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (21)
سپس او را بميرانْد و در گورش نهاد . (21)
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ (22)
آن گاه چون بخواهد ، او را حيات مى بخشد و برمى انگيزد . (22)
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ (23)
آيا او با ديدن اين همه آثار قدرت الهى ، ربوبيت خدا را باور کرده است ؟ هرگز ، او هنوز آنچه را خدا به وى فرمان داده به جاى نياورده است . (23)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ (24)
پس انسان بايد براى درک ربوبيّت خدا به خوراکى اش بنگرد و در آن دقّت کند ، (24)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا (25)
که ما آب را به صورت باران چنان که بايد فرو ريختيم ، (25)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا (26)
سپس زمين را با رويش گياهان به خوبى شکافتيم ، (26)
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا (27)
و دانه در آن رويانديم ، (27)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا (28)
و درخت انگور و سبزى ، (28)
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا (29)
و درخت زيتون و درخت خرما ، (29)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا (30)
و باغ هايى انبوه از درختان بزرگ ، (30)
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا (31)
و ميوه و چراگاه . (31)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ (32)
همه خوراکى ها را رويانديم تا شما و دام هايتان را بهره مند سازيم . (32)
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ (33)
اين جهان سرانجام به آخرت خواهد پيوست; پس هنگامى که در صور دميده شود و آن بانگ شديد کرکننده برآيد ، (33)
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ (34)
روزى که آدمى از برادرش مى گريزد ، (34)
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ (35)
و از مادر و پدرش ، (35)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ (36)
و از همسر و پسرانش; (36)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ (37)
زيرا هر کسى از ايشان آن روز کارى دارد که او را کفايت مى کند و از پرداختن به ديگران باز مى دارد ، (37)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ (38)
آرى ، چون آن بانگ برآيد و قيامت برپا گردد ، در آن روز چهره هايى تابانند ، (38)
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ (39)
خندان و شادمانند . (39)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ (40)
و چهره هايى در آن روز بر آنها غبار غم و اندوه نشسته است . (40)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (41)
و سياهى و تيرگى آنها را فرا مى گيرد . (41)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (42)
اينان همان کافرانِ بدکارِ گناه پيشه اند . (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 585صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
دولت جان پرورست صحبت آموزگار خلوت بی مدعی سفره بی انتظار
آخر عهد شبست اول صبح ای ندیم صبح دوم بایدت سر ز گریبان برآر *
مشعله‌ای برفروز مشغله‌ای پیش گیر تا ببرم از سرم زحمت خواب و خمار
خیز و غنیمت شمار جنبش باد ربیع ناله موزون مرغ بوی خوش لاله زار
برگ درختان سبز پیش خداوند هوش هر ورقی دفتریست معرفت کردگار **
دفتر فکرت بشوی گفته سعدی بگوی دامن گوهر بیار بر سر مجلس ببار
* اشاره سعدی به عدم کافی بدون این عمر و این جهان که می فرماید صبح دیگری لازم است تا کار به سرانجام رسد برای همین می گوید باید از خواب غفلت بیدار شد و چراغی (مشعله) برای دیگران روشن کرد و کاری (مشغله) برای آن روز دیگر انجام داد
** می توان گفت بیت انتخاب شده و در کل مفهوم شعر به دو آیه زیر اشاره دارد
آیه 59 سوره انعام
هيچ برگى نمى افتد مگر اين که (خداوند) آن را مى داند
و آیه 101 سوره یونس
به آنچه در آسمان ها و زمين است بنگريد ، همه آنها نشانه هاى قدرت خدايند
از باد بهاری تا ناله مرغان از بوی عطر تا هرچه بنگریم و حس کنیم می توان به خدا رسید و او را دید و این شعر اهل صورت و افراد ظاهر بین را دعوت به اندیشه در نشانه های طبیعت می کند تا به معنی برسند اما مولانا با اشاره به همین آیه با گفتن کلمه "انظرو" (در آیات بنگرید) برای بعد از رسیدن به معنی و برای معرفت بیشتر نسخه دیگری تجویز می کند
در داستانی می گوید که اصل آیات در دل و در باطن است و عکس آن بر برون و ظاهر افتاده در شعر
باغها و ميوه ها اندر دلست، عکس لطف آن برين آب و گلست
و می گوید آیات نشانه های طبیعت برای آن است که به وجود خدا و حق ایمان بیاوریم و بدانیم که او هست (که هیچ خبری از این مهتر و خوشتر در عالم نیست) ولی برای شناخت و درک وجود خداوند و حقیقت باید با عمل به آموخته ها به درون و باطن رجوع کنیم و او را در دل بیابیم
549547مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2017/10/17-15:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی