فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 89

سوره مبارکه الفجر

صفحه 593
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالْفَجْرِ (1)
سوگند به سپيده دم ، (1)
وَلَيَالٍ عَشْرٍ (2)
و به شب هاى ده گانه ماه ذى حجّه ، (2)
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ (3)
و به آن جفت و طاق ( روز تَرويه و عَرَفه ) ، (3)
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ (4)
و به شب آن گاه که در حال گذر است ، به همه اينها سوگند که طغيانگران دچار عذاب خواهند شد و خداپرستان پاداش خواهند گرفت . (4)
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ (5)
آيا در اينها که ياد شد ، براى خردمندى که حق را از باطل تشخيص دهد ، سوگندى رسا هست ؟ (5)
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ (6)
آيا ندانسته اى که پروردگارت با قوم عاد چه کرد ؟ (6)
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ (7)
با ارم ، آن شهرى که پايه ها و ستون ها ( قصرها و بناهاى عالى ) داشت ، (7)
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ (8)
که مانند آن در هيچ يک از شهرها ساخته نشده بود . (8)
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ (9)
آيا ندانسته اى که خدا با قوم ثمود چه کرد ؟ همانان که در آن درّه ، صخره ها را مى بريدند و در کوه ها خانه مى ساختند . (9)
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ (10)
آيا ندانسته اى که خدا با فرعون که صاحب ميخ ها بود چه کرد ؟ (10)
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ (11)
همان کسانى که در شهرها سر به طغيان برداشتند . (11)
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ (12)
و در آنها تباهى بسيار به بار آوردند . (12)
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ (13)
پس پروردگارت تازيانه عذاب را بر آنها فرود آورد . (13)
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ (14)
قطعاً پروردگار تو در کمين طغيانگران است و آنان را سزا خواهد داد . (14)
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ (15)
آرى ، آدمى اين گونه است که وقتى پروردگارش او را مى آزمايد بدين طريق که عزيزش مى دارد و نعمتش مى بخشد ، مى گويد : پروردگارم مرا عزيز داشته و انجام هر کارى را بر من روا دانسته است . (15)
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ (16)
و امّا وقتى او را مى آزمايد بدين طريق که روزى را بر او تنگ مى گيرد ، مى گويد : پروردگارم مرا خوار شمرده است . (16)
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ (17)
نه ، چنين نيست که خوارى در بينوايى و عزّت در توانگرى باشد ، اينها وسيله آزمايش شما هستند . چگونه ثروت براى شما مايه عزّت است در حالى که شما يتيم را گرامى نمى داريد . (17)
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ (18)
و يکديگر را بر اطعام بينوا ترغيب نمى کنيد . (18)
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا (19)
و ميراث يتيمان را با حق خود يکجا مى خوريد . (19)
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا (20)
و مال را بسيار دوست مى داريد . (20)
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا (21)
آرى ، هرگز توانگرى نشانه عزّت و بينوايى نشانه خوارى نزد خدا نيست ، آن گاه که زمين را خرد و ذرّه ذرّه گردانند ، (21)
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا (22)
و فرمان پروردگارت در رسد و فرشتگان صف در صف بيايند ، (22)
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ (23)
و دوزخ در آن روز آورده شود ( پديدار گردد ) ، آن روز انسان متوجه مى شود که نعمت ها و محنت ها همه وسيله آزمون الهى بوده است ، ولى اين توجه کجا براى او سودمند است ؟ (23)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 593صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی