فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 95

سوره مبارکه التين

صفحه 597
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ (1)
سوگند به آن کوه انجير و زيتون ( سرزمين دمشق و بيت المقدس ) آن جا که خاستگاه پيامبرانى بسيار بود ، (1)
وَطُورِ سِينِينَ (2)
و سوگند به طور سينا ، آن جا که خدا با موسى سخن گفت ، (2)
وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ (3)
و سوگند به اين شهر امن ( مکّه ) ، (3)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ (4)
که ما انسان را در نيکوترين قوام آفريديم تا بتواند در نزد خدايش به نيکبختىِ جاودانه دست يابد . (4)
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ (5)
سپس او را چون از مسير فطرت خارج شد ، به جايگاهى پست که از جايگاه همه فرومايگانِ اهل عذاب پست تر بود بازگردانديم . (5)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ (6)
مگر کسانى را که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند ، که براى آنان پاداشى بى پايان خواهد بود . (6)
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ (7)
اينک اى انسان ، پس از دانستن اين حقيقت چه چيز تو را وامى دارد که روز جزا را دروغ شمرى ؟ (7)
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ (8)
مگر خداوند در داورى اش از همه داوران برتر نيست ؟ پس چگونه مى پندارى که روز جزايى مقرّر نکرده است تا هر کس به سزاى کردار خويش رسد . (8)
سوره 96

سوره مبارکه العلق

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ (1)
اى پيامبر ، به نام پروردگارت دريافت قرآن را آغاز کن; همان کسى که انسان را آفريد . (1)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ (2)
انسان را از خونى بسته آفريد . (2)
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ (3)
آرى ، دريافت قرآن را آغاز کن ، و بدان که پروردگارت از همگان کريم تر و عطايش از عطاى همه عطاکنندگان برتر است . (3)
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ (4)
همو که خواندن و نوشتن را به وسيله قلم به آدمى آموخت . (4)
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ (5)
و به انسان آنچه را نمى دانست ياد داد . (5)
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ (6)
آيا گمان مى کنى که او شکر اين نعمت را به جاى مى آورَد ؟ هرگز ! انسان مرز خود را نمى شناسد و طغيان مى کند ، (6)
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ (7)
چرا که خود را از پروردگار خويش بى نياز مى بيند . (7)
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ (8)
به يقين ، بازگشت آدميان پس از مرگ به سوى پروردگار توست . (8)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ (9)
به من خبر ده ، آيا آن کس که باز مى دارد ، (9)
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ (10)
بنده اى را آن گاه که نماز مى گزارد ، به من خبر ده که کارش به کجا خواهد کشيد ؟ (10)
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ (11)
به من خبر ده ، اگر آن نمازگزار بر طريق هدايت باشد ، (11)
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ (12)
يا به پرهيزگارى فرمان دهد ، فرجام آن بازدارنده چه مى شود ؟ (12)
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ (13)
به من خبر ده ، اگر آن بازدارنده ، حق را دروغ انگارد و از آن روى برتابد ، آيا جز در خورِ عذاب خواهد بود ؟ (13)
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ (14)
مگر نمى داند که خدا کارهايش را مى بيند ؟ (14)
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ (15)
او حق ندارد چنين کند ! اگر دست از اين کار برندارد ، به خوارى اش مى افکنيم و موى پيشانى اش را مى گيريم و به دوزخش مى کشانيم . (15)
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ (16)
موى پيشانى دروغگوى خطاکار را . (16)
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ (17)
آن گاه اهل محفل خود را به يارى بخواند . (17)
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ (18)
ما نيز به زودى گماشتگان بر آتش ] دوزخ [ را فرا مى خوانيم . (18)
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ (19)
او حق ندارد تو را از نماز باز دارد ! تو از او فرمان مبر و نماز را رها مکن ، و سجده کن و به پروردگارت تقرّب جوى . (19)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 597صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
آن را که درون دل، عشق و طلبی باشدچون دل نگشاید در آن را سببی باشد
رو بر در دل بنشین کان دلبر پنهانیوقت سحری آید یا نیم شبی باشد
جانی که جدا گردد جویای خدا گردداو نادره‌ای باشد او بوالعجبی باشد
آن دیده کز این ایوان ایوان دگر بیندصاحب نظری باشد شیرین لقبی باشد
خاموش کن و هرجا اسرار مکن پیدادر جمع سبُک روحان هم بولهبی باشد *

* آخرین بیت این شعر رازآلود از مولوی هم معنی اولین بیت شعری از حافظ است
با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی، تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی
از آنجایی که اسم بولهب (پدر آتش) به سوره مسد از قرآن اشاره دارد می توان با کمک شعر مولوی و حافظ بولهبان را شناخت و از بولهب شدن پرهیز نمود
بولهب فردی است مدعی ، سبک روح و خودپرست. کسی که هرچند اسرار حق در گوش او گفته شود نه تنها سودی ندارد بلکه آتش کبر و کینه اش بیشتر میشود، چنین کسانی آنقدر جاهل هستند که حتی خدا در قرآن به پیامبر میگوید که "نزدیک است برای هدایتشان جانت را بدهی" (کهف آیه 6)
شرایط ابولهب بودن و همسر ابولهب بودن (کسانی که بولهبان را یاری یا وسوسه میکنند) امروز از صدر اسلام مهیاتر است که اکنون پیامبری دلسوز هم وجود ندارد که بخواهد جانش را فدا کند تا ما در آتش نفس خود نسوزیم
در پایان راه درک راز و رمز این اشعار آسمانی را خود مولانا و حافظ بیان کردند یکی در ابتدای سخن و دیگری در انتها که از بولهبی و خودپرستی بپرهیزیم و این یعنی دیگران و مردم را بر خود و خواست خود ترجیح دهیم نه اینکه دیگران را به هر عنوان فریبنده ای فدای خواست خود کنیم
باید مراقب این عناوین فریبنده باشیم که همانطور که قبلا گفته شد شیطان نفس برای فریب اعمال زشت ما را در نظرمان زیبا جلوه میدهد و ما را میفریبد
655653مشاهده متن کاملمولانا (2018/10/19-04:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی