فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 11

سوره مبارکه هود

صفحه 234
فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَٰؤُلَاءِ ۚ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ (109)
اى پيامبر ، اکنون که سرگذشت پيشينيان را بر تو حکايت کرديم و دانستى که آنان بر اثر شرک هلاک شدند ، مبادا در عبادت اين مردم ترديد کنى و گمان برى که شايد حجّتى دارند . آنان جز همان گونه که پيش تر پدرانشان ( امت هاى گذشته ) بى هيچ حجتى غير خدا را مى پرستيدند چيزى نمى پرستند ، و قطعاً ما سهم آنان را از عذاب بى کم و کاست به آنان خواهيم داد . (109)
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (110)
اختلاف و ترديد مردم در قرآن بر تو گران نيايد ; اختلاف و ترديد در کتاب هاى آسمانى چيز تازه اى نيست ; ما به موسى نيز کتاب آسمانى داديم ولى در آن اختلاف شد ، و اگر از جانب پروردگارت سخنى صادر نشده بود که براى انسان ها در زمين سرآمدى هست ، قطعاً ميان کسانى که در آن کتاب اختلاف کردند داورى شده و هر کس به سزاى کردارش رسيده بود . آرى قوم موسى درباره کتاب او سخت در شک و ترديد بودند . (110)
وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ ۚ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (111)
و قطعاً پروردگار تو به همه کسانى که در کتاب موسى اختلاف کردند سزاى اعمالشان را به طور کامل خواهد داد ، زيرا او به آنچه مى کنند آگاه است . (111)
فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا ۚ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (112)
پس همان گونه که فرمان يافته اى بر اين دين پايدار باش و کسانى هم که از شرک توبه کرده و همراه تو ايمان آورده اند بايد پايدارى کنند ، و مبادا طغيان کنيد و از بندگى خدا که خدا در فطرت شما نهاده است منحرف شويد ، که او به آنچه مى کنيد بيناست و در صورت نافرمانى شما را مؤاخذه خواهد کرد . (112)
وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ (113)
و به کسانى که ستم کرده اند ( دين خدا را نپذيرفته اند ) اعتماد نکنيد که آتش دوزخ به شما مى رسد و در سراى آخرت جز خدا براى شما دوستانى يارى رسان نيست و آن گاه است که از سوى هيچ کس يارى نمى شويد . (113)
وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ ۚ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّاكِرِينَ (114)
در دو طرف روز ( صبح و عصر ) و نيز در ساعاتى از آغاز شب براى مردم نماز برپادار ، زيرا نماز از کارهاى نيک است و کارهاى نيک گناهان را از بين مى برد . اين حقيقت که نيکى زداينده بدى است تذکارى است براى کسانى که به ياد خدا هستند . (114)
وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ (115)
و بر دشوارى هاى راه رسالت و آزار کافران صبر کن که خداوند پاداش نيکوکاران را تباه نمى سازد . (115)
فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ (116)
شگفت است که چرا از امّت هايى که پيش از شما مى زيستند ، گروهى نبودند که قومشان را از فسادگرى در زمين باز دارند و از عذاب برَهانند . آرى عدّه اى اندک باقى ماندند ، همانان که چون عذاب فرا رسيد نجاتشان داديم ; و کسانى که ستم کردند ، از پى لذت ها و نعمت هايى رفتند که در آن غوطهور بودند ، در حالى که گنهکار بودند . (116)
وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ (117)
و پروردگار تو بر آن نبوده است که شهرهايى را که مردم آن اهل صلاحند به ستم هلاک کند ، زيرا او هرگز به بندگانش ستم روا نمى دارد . (117)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 234صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی