| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 39 |
|
| حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ (238) |
| بر نمازها ، به ويژه بر نماز ميانه ، مواظبت کنيد که مبادا از شما فوت شود يا آداب و شرايط آن رعايت نشود ، و فرمان هاى خدا را از روى خضوع و با اخلاص انجام دهيد . (238) |
| فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا ۖ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ (239) |
| پس اگر بيم آن داريد که نتوانيد همه آداب و شرايط نماز را رعايت کنيد ، پياده يا سواره ، در حال توقف يا حرکت نماز بگزاريد ، ولى هنگامى که ايمن شديد ، با برپاداشتن نماز ، خدا را ياد کنيد آن گونه که نماز و ساير احکامى را که نمى دانستيد به شما آموخت . (239) |
| وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (240) |
| و کسانى از شما که در آستانه مرگ قرار مى گيرند و همسرانى برجاى مى گذارند ، بايد براى همسرانشان وصيت کنند که تا يک سال پس از مرگشان آنان را از اموالى که برجاى مى گذارند بهره مند سازند ، و از خانه اى که در آن سکونت دارند بيرونشان نکنند ، ولى اگر خود بيرون رفتند ، بر شما ( خويشاوندان شوهر ) در آنچه آنها درباره خود به طور پسنديده انجام مى دهند گناهى نيست ، و خدا مقتدرى حکيم است . (240) |
| وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ (241) |
| براى همه زنانى که طلاق داده مى شوند ، کالايى درخور و شايسته مقرّر گرديده است . اين برعهده شوهرانِ تقواپيشه ثابت شده است . (241) |
| كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (242) |
| خداوند آيات خود را اين گونه براى شما بيان مى کند ، باشد که به خرد دريابيد . (242) |
| ۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ (243) |
| آيا از داستان کسانى که هزاران نفر بودند و از بيم مرگ از خانه هايشان بيرون رفتند آگاه نشده اى که خدا به آنان گفت : بميريد ; سپس آنان را زنده کرد ؟ به راستى که خدا داراى بخشش است و از فضل خود به آن مردم حيات دوباره بخشيد ، ولى بيشتر مردم سپاسگزار نعمت هاى خدا نيستند . (243) |
| وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (244) |
| حيات و نيکبختى شما مؤمنان در جهاد است ، پس در راه خدا پيکار کنيد و بدانيد که خدا سخنان شما را مى شنود و از راز دل ها خبر دارد . (244) |
| مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً ۚ وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (245) |
| کيست آن کس که با پرداخت هزينه جهاد وامى نيکو به خدا دهد ؟ هر کس چنين کند ، خدا آن را براى او چندين برابر مى کند ، و خداست که از اموال شما مى کاهد ، و هموست که آن را گسترش مى دهد و بر آن مى افزايد ، و شما به سوى او بازگردانده مى شويد تا پاداش وامى را که به او داده ايد دريافت کنيد . (245) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |