فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه مکارم شیرازی

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

سوره 69

سوره مبارکه الحاقة

صفحه 568
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ (35)
از اين رو امروز هم در اينجا يار مهرباني ندارد، (35)
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ (36)
و نه طعامي، جز از چرک و خون! (36)
لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ (37)
غذايي که جز خطاکاران آن را نميخورند! (37)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ (38)
سوگند به آنچه ميبينيد، (38)
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ (39)
و آنچه نميبينيد، (39)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (40)
که اين قرآن گفتار رسول بزرگواري است، (40)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ (41)
و گفته شاعري نيست، اما کمتر ايمان مي آوريد! (41)
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ (42)
و نه گفته کاهني، هر چند کمتر متذکر ميشويد! (42)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (43)
کلامي است که از سوي پروردگار عالميان نازل شده است! (43)
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ (44)
اگر او سخني دروغ بر ما ميبست، (44)
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ (45)
ما او را با قدرت ميگرفتيم، (45)
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ (46)
سپس رگ قلبش را قطع ميکرديم، (46)
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ (47)
و هيچ کس از شما نميتوانست از (مجازات) او مانع شود! (47)
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ (48)
و آن مسلما تذکري براي پرهيزگاران است! (48)
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ (49)
و ما ميدانيم که بعضي از شما (آن را) تکذيب ميکنيد! (49)
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ (50)
و آن مايه حسرت کافران است! (50)
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ (51)
و آن يقين خالص است! (51)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (52)
حال که چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوي! (52)
سوره 70

سوره مبارکه المعارج

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ (1)
تقاضاکننده اي تقاضاي عذابي کرد که واقع شد! (1)
لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ (2)
اين عذاب مخصوص کافران است، و هيچ کس نميتواند آن را دفع کند، (2)
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ (3)
از سوي خداوند ذي المعارج [= خداوندي که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج ميکنند]! (3)
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (4)
فرشتگان و روح [= فرشته مقرب خداوند] بسوي او عروج ميکنند در آن روزي که مقدارش پنجاه هزار سال است! (4)
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا (5)
پس صبر جميل پيشه کن، (5)
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا (6)
زيرا آنها آن روز را دور ميبينند، (6)
وَنَرَاهُ قَرِيبًا (7)
و ما آن را نزديک ميبينيم! (7)
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ (8)
همان روز که آسمان همچون فلز گداخته ميشود، (8)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ (9)
و کوه ها مانند پشم رنگين متلاشي خواهد بود، (9)
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا (10)
و هيچ دوست صميمي سراغ دوستش را نميگيرد! (10)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 568صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی