فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه فولادوند

سوره 69

سوره مبارکه الحاقة

صفحه 568
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ (35)
بدين سبب امروز هيچ خويش و دوستداري که به فريادش رسد در اينجا ندارد. (35)
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ (36)
و طعامي غير از غسلين (چرک و پليدي دوزخيان) نصيبش نيست. (36)
لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ (37)
و آن طعام را کسي جز اهل دوزخ نمي‌خورد. (37)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ (38)
قسم به آنچه (از آثار حق) مي‌بينيد. (38)
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ (39)
و آنچه نمي‌بينيد. (39)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (40)
که قرآن به حقيقت (وحي خدا و) کلام رسول بزرگواري است. (40)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ (41)
و آن نه سخن شاعري (و گفتار خيالي و موهومي) است (گر چه) اندکي از شما مردم به آن ايمان مي‌آوريد. (41)
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ (42)
و نه حرف کاهن غيبگوست (گر چه) اندکي از شما مردم متذکر حقايق آن مي‌شويد. (42)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (43)
اين قرآن تنزيل خداي عالميان است. (43)
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ (44)
و اگر (محمّد صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) از دروغ به ما برخي سخنان را مي‌بست، (44)
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ (45)
محققا ما او را (به قهر و انتقام) از يمينش مي‌گرفتيم. (45)
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ (46)
و رگ و تينش را قطع مي‌کرديم. (46)
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ (47)
و شما هيچ يک بر دفاع از او قادر نبوديد. (47)
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ (48)
و اين قرآن به حقيقت پند و تذکر پرهيزکاران عالم است. (48)
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ (49)
و البته ما مي‌دانيم که شما برخي تکذيب آن مي‌کنيد. (49)
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ (50)
و تکذيبش عاقبت مايه ندامت کافران است. (50)
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ (51)
و اين حق و حقيقت محض است. (51)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (52)
پس به نام خداي بزرگوار خود تسبيح گوي و آن را به ستايش ياد کن. (52)
سوره 70

سوره مبارکه المعارج

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ (1)
سائلي از عذاب قيامت که وقوعش حتمي است (از رسول) پرسيد (که آن عذاب چه مردمي راست). (1)
لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ (2)
(بداند که) بر فرقه کافران است و هيچ کس از آنان دفع نتواند کرد. (2)
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ (3)
که آن عذاب از (قهر) خداي مالک آسمانهاست (يا مراد عذاب واقع بر نعمان بن حارث است که به نصب خلافت علي عليه السلام بر رسول صلي اللّه عليه و آله و سلّم اعتراض کرد، رسول صلّي اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: به امر خدا کردم. او گفت: اگر چنين است خدايا بر من عذابي فرست. فورا سنگي از آسمان بر فرقش رسيد و هلاک شد). (3)
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (4)
فرشتگان و روح الامين (براي اخذ فرمان) به سوي (عرش) خدا بالا روند در روزي که مدتش پنجاه هزار سال خواهد بود. (4)
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا (5)
پس صبر نيکو پيش گير. (5)
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا (6)
که اين مردم آن روز را بسيار دور (از امکان) بينند. (6)
وَنَرَاهُ قَرِيبًا (7)
و ما نزديک (به وقوع) مي‌بينيم. (7)
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ (8)
روزي که آسمان چون فلز گداخته شود. (8)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ (9)
و کوهها مانند پشم زده متلاشي گردند. (9)
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا (10)
و هيچ کس از خويش خود جويا نشود. (10)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 568صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی