فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه فولادوند

سوره 69

سوره مبارکه الحاقة

صفحه 568
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ (35)
بدين سبب امروز هيچ خويش و دوستداري که به فريادش رسد در اينجا ندارد. (35)
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ (36)
و طعامي غير از غسلين (چرک و پليدي دوزخيان) نصيبش نيست. (36)
لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ (37)
و آن طعام را کسي جز اهل دوزخ نمي‌خورد. (37)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ (38)
قسم به آنچه (از آثار حق) مي‌بينيد. (38)
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ (39)
و آنچه نمي‌بينيد. (39)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (40)
که قرآن به حقيقت (وحي خدا و) کلام رسول بزرگواري است. (40)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ (41)
و آن نه سخن شاعري (و گفتار خيالي و موهومي) است (گر چه) اندکي از شما مردم به آن ايمان مي‌آوريد. (41)
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ (42)
و نه حرف کاهن غيبگوست (گر چه) اندکي از شما مردم متذکر حقايق آن مي‌شويد. (42)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (43)
اين قرآن تنزيل خداي عالميان است. (43)
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ (44)
و اگر (محمّد صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) از دروغ به ما برخي سخنان را مي‌بست، (44)
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ (45)
محققا ما او را (به قهر و انتقام) از يمينش مي‌گرفتيم. (45)
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ (46)
و رگ و تينش را قطع مي‌کرديم. (46)
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ (47)
و شما هيچ يک بر دفاع از او قادر نبوديد. (47)
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ (48)
و اين قرآن به حقيقت پند و تذکر پرهيزکاران عالم است. (48)
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ (49)
و البته ما مي‌دانيم که شما برخي تکذيب آن مي‌کنيد. (49)
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ (50)
و تکذيبش عاقبت مايه ندامت کافران است. (50)
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ (51)
و اين حق و حقيقت محض است. (51)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (52)
پس به نام خداي بزرگوار خود تسبيح گوي و آن را به ستايش ياد کن. (52)
سوره 70

سوره مبارکه المعارج

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ (1)
سائلي از عذاب قيامت که وقوعش حتمي است (از رسول) پرسيد (که آن عذاب چه مردمي راست). (1)
لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ (2)
(بداند که) بر فرقه کافران است و هيچ کس از آنان دفع نتواند کرد. (2)
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ (3)
که آن عذاب از (قهر) خداي مالک آسمانهاست (يا مراد عذاب واقع بر نعمان بن حارث است که به نصب خلافت علي عليه السلام بر رسول صلي اللّه عليه و آله و سلّم اعتراض کرد، رسول صلّي اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: به امر خدا کردم. او گفت: اگر چنين است خدايا بر من عذابي فرست. فورا سنگي از آسمان بر فرقش رسيد و هلاک شد). (3)
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (4)
فرشتگان و روح الامين (براي اخذ فرمان) به سوي (عرش) خدا بالا روند در روزي که مدتش پنجاه هزار سال خواهد بود. (4)
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا (5)
پس صبر نيکو پيش گير. (5)
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا (6)
که اين مردم آن روز را بسيار دور (از امکان) بينند. (6)
وَنَرَاهُ قَرِيبًا (7)
و ما نزديک (به وقوع) مي‌بينيم. (7)
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ (8)
روزي که آسمان چون فلز گداخته شود. (8)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ (9)
و کوهها مانند پشم زده متلاشي گردند. (9)
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا (10)
و هيچ کس از خويش خود جويا نشود. (10)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 568صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی