فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه انصاریان

سوره 69

سوره مبارکه الحاقة

صفحه 568
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ (35)
در آن روز، در آنجا هيچ دوستى نخواهد داشت. (35)
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ (36)
طعامش چيزى جز چرک و خون اهل دوزخ نيست. (36)
لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ (37)
تنها خطاکاران از آن طعام مى‌خورند. (37)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ (38)
پس سوگند به آنچه مى‌بينيد، (38)
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ (39)
و آنچه نمى‌بينيد، (39)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (40)
که اين سخن فرستاده‌اى بزرگوار است، (40)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ (41)
نه سخن شاعرى. چه اندک ايمان مى‌آوريد. (41)
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ (42)
و نيز سخن کاهنى نيست. چه اندک پند مى‌گيريد. (42)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (43)
از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است. (43)
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ (44)
اگر پيامبر پاره‌اى سخنان را به افترا بر ما مى‌بست، (44)
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ (45)
با قدرت او را فرومى‌گرفتيم، (45)
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ (46)
سپس رگ دلش را پاره مى‌کرديم، (46)
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ (47)
و هيچ يک از شما را توان آن نبود که مانع شود. (47)
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ (48)
و قرآن براى پرهيزگاران پندى است. (48)
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ (49)
ما مى‌دانيم که از ميان شما کسانى هستند که تکذيب مى‌کنند. (49)
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ (50)
و قرآن کافران را مايه حسرت است. (50)
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ (51)
و آن سخن حق و يقين است. (51)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (52)
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح بگوى. (52)
سوره 70

سوره مبارکه المعارج

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ (1)
پرسنده‌اى از عذابى پرسيد که‌ (1)
لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ (2)
بر کافران فرود خواهد آمد و کس آن را دفع نتواند کرد، (2)
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ (3)
از جانب خدا که صاحب آسمانها. (3)
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (4)
در روزى که مقدارش پنجاه هزار سال است، فرشتگان و روح بدان جا فراروند. (4)
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا (5)
پس صبر کن صبرى نيکو. (5)
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا (6)
ايشان آن روز را دور مى‌بينند. (6)
وَنَرَاهُ قَرِيبًا (7)
و ما نزديکش مى‌بينيم. (7)
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ (8)
روزى که آسمان چون فلز گداخته گردد، (8)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ (9)
و کوه‌ها چون پشم، (9)
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا (10)
و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوند خود نپرسد، (10)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 568صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی