فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 78

سوره مبارکه النبا

صفحه 582
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ (1)
مشرکان درباره کدامين خبر از يکديگر مى پرسند ؟ (1)
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ (2)
از رستاخيز ، آن خبر بزرگ ! (2)
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ (3)
همان خبرى که در آن اختلاف دارند . ( گروهى آن را بعيد و گروهى آن را ناممکن مى شمرند و برخى نيز در آن ترديد دارند و گروهى از سر عناد آن را انکار مى کنند . ) (3)
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (4)
درباره آن پرسش و اختلاف نکنند ، ديرى نمى گذرد که پديدار مى گردد پس آن را به عيان خواهند ديد و از آن آگاه خواهند شد . (4)
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (5)
آرى ، درباره آن پرسش و اختلاف نکنند ، به زودى پديدار مى شود پس آن را به عيان خواهند و از آن آگاه خواهند شد . (5)
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا (6)
جهان هستى بى هدف آفريده نشده است و اين خود دليل وجود رستاخيز است; آيا اين زمين را بسترى آرام براى شما نساختيم ؟ (6)
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا (7)
و آيا کوه ها را همچون ميخ هايى قرار نداديم ؟ (7)
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا (8)
و شما را جفت آفريديم تا نسلتان باقى بماند . (8)
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا (9)
و خوابتان را مايه آسايش و استراحت گردانيديم . (9)
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا (10)
و شب را همچون پوششى بر پديده ها قرار داديم تا آرامش خويش باز يابيد . (10)
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا (11)
و روز را براى گذران زندگى مقرّر داشتيم تا در آن روزى به دست آوريد . (11)
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا (12)
و بر فرازتان هفت آسمانِ سخت و استوار ساختيم . (12)
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا (13)
و خورشيد را که چراغى گرم و پر فروغ است پديد آورديم . (13)
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا (14)
و از ابرهاى باران دار ، آبى ريزان فرو فرستاديم ، (14)
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا (15)
تا به وسيله آن از زمين دانه و گياه برآوريم ، (15)
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا (16)
و نيز بوستان هايى انبوه با درختانى درهم پيچيده . (16)
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا (17)
به يقين ، روز داورى ، پايانِ زمانى است که براى اين جهان معيّن شده است . (17)
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا (18)
روزى که در صور دميده مى شود ، آن گاه شما گروه گروه ] به صحنه قيامت [ مى آييد . (18)
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا (19)
و آسمان گشوده مى شود و درهايى مى گردد و جهان آدميان به جهان فرشتگان مى پيوندد . (19)
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (20)
و کوه ها روان مى شوند و نابود مى گردند و از آنها چيزى جز سراب باقى نمى ماند . (20)
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا (21)
همانا دوزخ کمينگاهى است ، (21)
لِلطَّاغِينَ مَآبًا (22)
براى سرکشان بازگشتگاهى . (22)
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا (23)
روزگارانى دراز در آن خواهند ماند . (23)
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا (24)
در آن جا نه خنَکى مى چشند و نه نوشيدنى . (24)
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا (25)
جز آبى جوشان و خونابه اى از دوزخيان . (25)
جَزَاءً وِفَاقًا (26)
آنان کيفرى در خورِ آنچه مى کردند خواهند ديد . (26)
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا (27)
چرا که به حساب روز قيامت اميد نداشتند . (27)
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا (28)
و سخت آيات ما را دروغ مى انگاشتند . (28)
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا (29)
و ما هر چيزى ، از جمله اعمال آنان را در کتابى ارجمند ثبت کرده ايم . (29)
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا (30)
پس اى منکران رستاخيز ، بچشيد که ما جز عذاب بر شما نمى افزاييم . (30)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 582صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی فکر می کنند که حتما چیز بدی است، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی