فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 78

سوره مبارکه النبا

صفحه 582
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ (1)
مشرکان درباره کدامين خبر از يکديگر مى پرسند ؟ (1)
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ (2)
از رستاخيز ، آن خبر بزرگ ! (2)
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ (3)
همان خبرى که در آن اختلاف دارند . ( گروهى آن را بعيد و گروهى آن را ناممکن مى شمرند و برخى نيز در آن ترديد دارند و گروهى از سر عناد آن را انکار مى کنند . ) (3)
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (4)
درباره آن پرسش و اختلاف نکنند ، ديرى نمى گذرد که پديدار مى گردد پس آن را به عيان خواهند ديد و از آن آگاه خواهند شد . (4)
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (5)
آرى ، درباره آن پرسش و اختلاف نکنند ، به زودى پديدار مى شود پس آن را به عيان خواهند و از آن آگاه خواهند شد . (5)
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا (6)
جهان هستى بى هدف آفريده نشده است و اين خود دليل وجود رستاخيز است; آيا اين زمين را بسترى آرام براى شما نساختيم ؟ (6)
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا (7)
و آيا کوه ها را همچون ميخ هايى قرار نداديم ؟ (7)
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا (8)
و شما را جفت آفريديم تا نسلتان باقى بماند . (8)
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا (9)
و خوابتان را مايه آسايش و استراحت گردانيديم . (9)
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا (10)
و شب را همچون پوششى بر پديده ها قرار داديم تا آرامش خويش باز يابيد . (10)
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا (11)
و روز را براى گذران زندگى مقرّر داشتيم تا در آن روزى به دست آوريد . (11)
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا (12)
و بر فرازتان هفت آسمانِ سخت و استوار ساختيم . (12)
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا (13)
و خورشيد را که چراغى گرم و پر فروغ است پديد آورديم . (13)
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا (14)
و از ابرهاى باران دار ، آبى ريزان فرو فرستاديم ، (14)
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا (15)
تا به وسيله آن از زمين دانه و گياه برآوريم ، (15)
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا (16)
و نيز بوستان هايى انبوه با درختانى درهم پيچيده . (16)
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا (17)
به يقين ، روز داورى ، پايانِ زمانى است که براى اين جهان معيّن شده است . (17)
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا (18)
روزى که در صور دميده مى شود ، آن گاه شما گروه گروه ] به صحنه قيامت [ مى آييد . (18)
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا (19)
و آسمان گشوده مى شود و درهايى مى گردد و جهان آدميان به جهان فرشتگان مى پيوندد . (19)
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (20)
و کوه ها روان مى شوند و نابود مى گردند و از آنها چيزى جز سراب باقى نمى ماند . (20)
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا (21)
همانا دوزخ کمينگاهى است ، (21)
لِلطَّاغِينَ مَآبًا (22)
براى سرکشان بازگشتگاهى . (22)
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا (23)
روزگارانى دراز در آن خواهند ماند . (23)
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا (24)
در آن جا نه خنَکى مى چشند و نه نوشيدنى . (24)
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا (25)
جز آبى جوشان و خونابه اى از دوزخيان . (25)
جَزَاءً وِفَاقًا (26)
آنان کيفرى در خورِ آنچه مى کردند خواهند ديد . (26)
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا (27)
چرا که به حساب روز قيامت اميد نداشتند . (27)
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا (28)
و سخت آيات ما را دروغ مى انگاشتند . (28)
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا (29)
و ما هر چيزى ، از جمله اعمال آنان را در کتابى ارجمند ثبت کرده ايم . (29)
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا (30)
پس اى منکران رستاخيز ، بچشيد که ما جز عذاب بر شما نمى افزاييم . (30)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 582صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت، یارا به وصل خود دوایی کن دلِ دیوانه‌ی ما را
علاج درد مشتاقان، طبیب عام نشناسد مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را *
گرت پروای غمگینان نخواهد بود و مسکینان نبایستی نمود اول به ما آن روی زیبا را **
چو بنمودی و بربودی ثبات از عقل و صبر از دل بباید چاره‌ای کردن کنون آن ناشکیبا را
مراد ما وصال توست از دنیا و از عقبی وگرنه بی‌شما قدری ندارد دین و دنیا را #
چنان مشتاق‌ام ای دلبر به دیدارت، که از دوری برآید از دلم آهی؛ بسوزد هفت دریا را ##
بیا تا یک‌زمان امروز خوش باشیم در خلوت که در عالم نمی‌داند کسی احوال فردا را
سخن شیرین همی گویی به‌رغمِ دشمنان سعدی ولی بیمار استسقا چه داند ذوق حلوا را؟ ###

* قبلا به تفاوت عقل خام و عقل پخته اشاره شده که منظور از طبیب عام یا همان عوام ظاهر بین در این بیت اشاره به همین موضوع دارد و فقط در معنی ظاهری پزشک جسم و پزشک روح و روان نیست که در عالم همانطور که قبلا گفته شد یاری هست که عرفا به دلیل نزدیکی به او ، نامهای زیادی از او را میشناسند و او را به عناوین مختلف صدا میزنند
که یکی دیگر از نامهای او طبیب خاص یا همان طبیب است که حبیب ماست و لیلای عالم حقیقت و مجنون حقیقی، که هرکه اهل دل باشد میداند و آنکه نیست را اصطلاحا میگوید "طرف در باغ نیست" که اشاره به باغ و گلشن و گلستان معرفت است
ممکن است کسی این موضوع را انکار کند که در مورد او نیز باید گفت "طرف در باغ نیست" برای اینکه افراد خارج از باغ مشغول بازی در بیابان عالم اند و وقتی که از بازی خسته شدند برای استراحت ناچار به این باغ برمیگردند فقط امید است که دیر نکنیم
** جامی هم به این موضوع اشاره دارد که در ازل آن یگانه زیبای هستی به عالم جلوه کرده و از مشاهده آن زیبایی عالم بوجود آمد و خود وجود زیبایی دلیل بر وجود آن زیباست و این معنی از آیه 172 سوره اعراف در قرآن برداشت شده که اشاره به عهد الست دارد
... فرمود آیا من پروردگار شما نیستم؟ که همه گفتند بله (قالو بلی) تو پروردگار مایی، ما اين را ديده ايم و بر آن گواهيم
که اگر بخواهیم کار تمام انبیا و بزرگان را خلاصه کنیم کار همه یادآوری همین عهد و همین موضوع است که هرکه یادش بیاید دیگر جز خوبی و زیبایی از او چیزی سر نمیزند زیرا عهد با خدا عهد با زیبایی بود و کسی که با زیبایی عهد بسته نمیتواند نازیبا عمل کند
سعدی به همین اشاره میکند که نمود اول به ما آن روی زیبا را و از مشاهده آن در جای دیگری میفرماید
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت، چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت
اما در مورد به یاد آوردن آن عهد باید گفت که این یادآوری هم با دل درک میشود نه با عقل که متاسفانه این معنی در کلام قابل بیان نیست که اگر بود بعد از بیان باید بلافاصله آن حقیقت درک میشد تنها میتوان در سخن راه درک آنرا بیان نمود و آنرا تمام بزرگان و از جمله سعدی اینگونه می فرماید که
# در دنیا و آخرت هیچ هدفی نداشته باشیم بجز رضای او و این البته مخالف با داشتن زندگی عادی و کار و تلاش در عالم نیست بلکه یعنی زندگی کنیم با مراعات زیبایی یعنی عمل زشت و ناروا و ناحق که نازیباست از ما سر نزند که در جهت رضای او و وصال او نیست حافظ هم در این باره می فرماید
زهی همت که حافظ راست از دنیا و از عُقبیٰ، نیاید هیچ در چشمش بجز خاک سر کویت
## در طلب او عرفا آنچنان بلاها و آزمونهای الهی را تحمل میکنند که همانطور که سعدی گفته آهی از دلم هفت دریا را بسوزد عطار هم در داستان شیخ صنعان و دختر ترسا همین را اینگونه فرموده
گفت اگر دوزخ شود هم راه من، هفت دوزخ سوزد از یک آه من
### نکته های شعر عارفی چون سعدی تمام شدنی نیست تنها این اشاره لازم است که همانگونه که طبیب در سخن عارف معنایی غیر از طبیب ظاهری دارد دشمن هم به همینگونه است، وقتی هدف عارف وصال با خوبی و حق است دشمن او نیز ناحق و ناخوبی است همانها که مانع وصل آن خوب عالم هستند که در عالم بسیار است وگرنه عرفا با کسی دشمنی نداشتند البته چون سخنشان برای برخی خوشایند نبوده همیشه بودند عده ای که وجود عرفا و روشنگری های آنها را تحمل نمیکردند و از سر جهل با خود دشمنی می کردند نه با عرفا که عرفا برای اثبات دوستی خود با دیگران مثل حلاج بارها و بارها جانبازی کردند تا نیت خیر خود را نشان دهند و سعدی هم در همین مکتب بوده و با همه دوست بوده که می فرماید
عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازوست
642640مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/06/19-05:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی