فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 83

سوره مبارکه المطففين

صفحه 588
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ (7)
کم فروشى نکنند و از روز حساب غفلت نورزند ، قطعاً سرنوشت فاجران که رستاخيز را دروغ مى شمرند در سجّين مقرّر شده است . (7)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ (8)
و چه چيز تو را آگاه کرده است که سجّين چيست ؟ (8)
كِتَابٌ مَرْقُومٌ (9)
سرنوشتى است حتمى که خدا براى گنهکاران مقرّر کرده است و براى هميشه در آن محبوسند . (9)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ (10)
واى بر تکذيب کنندگان ، آن گاه که آنچه برايشان مقدر شده است تحقّق يابد ! (10)
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ (11)
همانان که روز جزا را دروغ مى شمرند . (11)
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ (12)
و جز هر تجاوزکار گناه پيشه اى آن را دروغ نمى شمرد . (12)
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ (13)
هنگامى که آيات ما بر او تلاوت شود ، مى گويد : اينها افسانه هايى است که مردمان نخستين ساخته و پرداخته اند . (13)
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (14)
نه ، آيات قرآن افسانه نيست ، بلکه گناهانى که همواره مرتکب مى شوند بر دل هايشان زنگار شده است ، ازاين رو حق را درنمى يابند . (14)
كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ (15)
مبادا مرتکب گناه گردند که قطعاً گنهکاران در روز جزا از کرامت و قُرب پروردگارشان محرومند . (15)
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ (16)
وانگهى ، آنان حتماً به دوزخ درمى آيند و در آن جا ماندگار مى شوند . (16)
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ (17)
آن گاه به آنان گفته مى شود : اين است همان چيزى که آن را دروغ مى شمرديد . (17)
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ (18)
آرى ، کم فروشى نکنند و از روز حساب غفلت نورزند که قطعاً سرنوشت نيکان در عليّين ( مرتبه هاى والا و درجات قرب به خدا ) است . (18)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ (19)
و چه چيز تو را آگاه کرده است که عليّين چيست ؟ (19)
كِتَابٌ مَرْقُومٌ (20)
فرجامى است حتمى و مشخص ، (20)
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ (21)
که مقرّبان درگاه خدا آن را مى نگرند . (21)
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ (22)
همانا نيکان در نعمتى فراوان به سر مى برند . (22)
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ (23)
آنان در حجله ها بر تخت ها نشسته اند و بهشت و نعمت هاى آن را نظاره مى کنند . (23)
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ (24)
در چهره هايشان طراوات نعمت را درمى يابى . (24)
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ (25)
از شرابى زلال و خالص که مُهر شده است در اختيارشان مى گذارند . (25)
خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ (26)
شرابى که مهرش از مُشک است; پس سبقت گيرندگان در دستيابى به مواهب بهشتى ، به ويژه اين شراب ، بايد بکوشند و بر يکديگر سبقت گيرند . (26)
وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ (27)
آميزه آن از تسنيم است : (27)
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ (28)
آن چشمه اى که مقرّبان درگاه خدا از آن مى آشامند . (28)
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ (29)
همانا کافران بدان سبب که گنهکار بودند ، به نيکان به خاطر ايمانشان مى خنديدند . (29)
وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ (30)
و چون بر آنان مى گذشتند ، با اشاره چشم و ابرو آنان را مسخره مى کردند . (30)
وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ (31)
و چون نزد کسانشان باز مى گشتند ، شادمان از آنچه کرده اند باز مى گشتند . (31)
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ (32)
و چون مؤمنان را مى ديدند ، مى گفتند : بى ترديد اينان گمراهند . (32)
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ (33)
و حال آن که آنان براى نگهبانى مؤمنان فرستاده نشده بودند که درباره آنان داورى کنند و گمراهشان بنامند . (33)
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ (34)
پس امروز که روز جزاست ، مؤمنان به کافران مى خندند . (34)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 588صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی