فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 78

سوره مبارکه النبا

صفحه 583
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا (31)
قطعاً تقواپيشگان را رستگارى و سراى نيکبختى خواهد بود . (31)
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا (32)
باغ ها و تاکستان ها ، (32)
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا (33)
و زنانى نار پستان و همسال ، (33)
وَكَأْسًا دِهَاقًا (34)
و جام هايى لبريز از شراب . (34)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا (35)
در آن جا نه سخن بيهوده به گوششان مى رسد و نه تکذيب يکديگر را مى شنوند . (35)
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا (36)
اينها به تقواپيشگان داده مى شود در حالى که سزايى است از جانب پروردگار تو ، و بخششى است از روى حساب . (36)
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا (37)
همان پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است; خدايى که رحمتش فراگير است و هيچ کس درباره آنچه او داورى کرده است از جانب وى قدرت سخن گفتن و ميانجيگرى ندارد ، (37)
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا (38)
آن روز از سخن گفتن ناتوانند که روح و فرشتگان به صف مى ايستند . از حاضران در صحنه قيامت ـ چه آدميان و چه جنّيان و چه فرشتگان ـ جز آن کسى که خداى رحمان به او اجازه دهد و سخن به صواب گويد ، لب به سخن نمى گشايد . (38)
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا (39)
آن روز حتماً به وقوع خواهد پيوست; پس هر که بخواهد راه بازگشتى به سوى خدا جويد ، تا پاداش تقواپيشگان گيرد ، کوتاهى نورزد . (39)
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا (40)
به يقين ، ما شما را از عذابى نزديک بيم داده ايم; روزى که آدمى جزاى دستاوردهايش را انتظار مى کشد ، و در اين ميان کافر مى گويد : اى کاش خاک بودم . (40)
سوره 79

سوره مبارکه النازعات

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا (1)
سوگند به آن فرشتگانى که از پايگاه هاى خود براى انجام مأموريت الهى ، مجدانه از جا برمى خيزند ، (1)
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا (2)
و سوگند به آنان ، که چون از جايگاه خود بيرون روند به آسانى خارج مى شوند ، (2)
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا (3)
و سوگند به آنان ، که چون روند شتاب مىورزند ، (3)
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا (4)
و به سوى آنچه خدا اراده کرده است چنان که بايد سبقت مى گيرند ، (4)
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا (5)
و کار جهان را تدبير مى کنند; به همه اينها سوگند که شما برانگيخته خواهيد شد; (5)
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ (6)
در آن روز که صيحه اى بزرگ رخ دهد . (6)
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ (7)
و از پى آن بانگى ديگر برخيزد . (7)
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ (8)
آن روز که چنين شود ، دل هايى بلرزند . (8)
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ (9)
و ديدگانشان فرو افتد . (9)
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ (10)
آنان در دنيا مى گفتند : آيا پس از مرگ به حالت اول باز گردانده مى شويم ؟ (10)
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً (11)
آيا آن گاه که چند استخوان پوسيده و خرد گشتيم دوباره زنده مى شويم ؟ (11)
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ (12)
و به ريشخند گفتند : در اين صورت ، اين بازگشتى زيانبار است . (12)
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ (13)
اما زنده کردن مردگان بر ما دشوار نيست; آن تنها يک بانگ است که برمى آيد و آنها را مى راند . (13)
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ (14)
و ناگهان زنده از دل خاک بر آمده روى زمين هموار قرار مى گيرند . (14)
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ (15)
اى پيامبر ، آيا سرگذشت موسى به تو رسيده است ؟ (15)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 583صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی