فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 68

سوره مبارکه القلم

صفحه 565
سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ (16)
به زودى در آخرت بر بينىِ چنين کسى نشانه آشکار ذلّت و حقارت مى نهيم . (16)
إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ (17)
ما تکذيب کنندگان رسالت را گرفتار عذاب کرديم; چنان که صاحبان آن بوستان را دچار بلا ساختيم ، آن گاه که سوگند ياد کردند که بامدادان ميوه هاى باغشان را براى خود بچينند ، (17)
وَلَا يَسْتَثْنُونَ (18)
و سهمى براى تهيدستان استثنا نکنند . (18)
فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ (19)
پس همان شب ، در حالى که خفته بودند ، بلايى از جانب پروردگارت بر گرد آن بوستان به گردش درآمد . (19)
فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ (20)
و آن باغ بسوخت و چون شبِ تار ، سياه گشت . (20)
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ (21)
و صبحگاهان بى خبر از آنچه روى داده ، يکديگر را ندا دردادند ، (21)
أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ (22)
که اگر قصد چيدن ميوه ها را داريد ، در اين پگاه به مزرعه خود درآييد . (22)
فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ (23)
پس به راه افتادند در حالى که آهسته باهم مى گفتند ، (23)
أَنْ لَا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ (24)
که امروز نبايد هيچ بينوايى در بوستانتان بر شما در آيد . (24)
وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ (25)
پس صبحگاهان با اين تصميم که بينوايان را باز دارند ، به باغ خود روى آوردند . (25)
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ (26)
وقتى ديدند باغشان سوخته است ، گفتند : قطعاً ما از راه صواب منحرف شده ايم; (26)
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (27)
بلکه از مزرعه خود نيز محروم گشته ايم . (27)
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ (28)
بهترينشان گفت : آيا به شما نگفتم : چرا خدا را به پاکى ياد نمى کنيد و از اين تصميمِ نادرست به درگاه او توبه نمى کنيد ؟ (28)
قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (29)
گفتند : پروردگارِ ما از هر عيب و نقصى پيراسته است ، به يقين ما ستمکار بوديم . (29)
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ (30)
پس روى به يکديگر آوردند و زبان به ملامتِ هم گشودند . (30)
قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ (31)
گفتند : اى واى بر ما که سرکشى کرديم ، ما از مرز بندگى خدا خارج شديم ، (31)
عَسَىٰ رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ (32)
اميد است پروردگارمان بهتر از اين باغ را به ما عوض دهد ، زيرا که ما از غير او روى برتافته و با رغبت به پروردگار خويش گرويده ايم . (32)
كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (33)
عذاب اين گونه است و عذاب آخرت قطعاً بزرگ تر است . اى کاش مى دانستند . (33)
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (34)
همانا براى تقواپيشگان نزد پروردگارشان بوستان هايى بهشتى سرشار از نعمت است که به هيچ رنج و محنتى آميخته نيست . (34)
أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (35)
با اين وصف آيا شما مشرکان مى پنداريد که ما فرمانبرداران را همچون گناهکاران قرار مى دهيم و به هر دو گروه در آخرت ناز و نعمت مى بخشيم ؟ (35)
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (36)
شما را چه شده است ؟ چگونه داورى مى کنيد ؟ (36)
أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ (37)
يا مگر شما کتابى آسمانى داريد که در آن چنين مى خوانيد ، (37)
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ (38)
که براى شما در آخرت همان چيزى خواهد بود که آن را برمى گزينيد و آن چيز بهشت است ؟ (38)
أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ (39)
يا مگر شما تا روز قيامت پيمان هايى بى نهايت استوار برعهده ما داريد که هر چه شما حکم مى کنيد همان حقِ شما باشد ؟ (39)
سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ (40)
اى پيامبر ، از مشرکان بپرس کدام يک از آنان بر عهده مى گيرد که روز قيامت ميان فرمانبرداران و گناهکاران برابرى برقرار کند ؟ (40)
أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ (41)
يا مگر مجرمان را خدايانى است شريک خداوند که به شفاعتشان خداوند آنان را با فرمانبرداران برابر مى کند ؟ اگر راست مى گويند ، شريکانى را که براى خدا پنداشته اند بياورند و معرفى کنند . (41)
يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ (42)
اى پيامبر ، ياد کن روزى را که کار به شدت دشوار مى شود ، آن روز چيزى جز سجده و بندگى خدا کارساز نيست و مشرکان به سجده در برابر خدا فراخوانده مى شوند ولى نمى توانند سجده کنند . (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 565صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی