فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 68

سوره مبارکه القلم

صفحه 565
سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ (16)
به زودى در آخرت بر بينىِ چنين کسى نشانه آشکار ذلّت و حقارت مى نهيم . (16)
إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ (17)
ما تکذيب کنندگان رسالت را گرفتار عذاب کرديم; چنان که صاحبان آن بوستان را دچار بلا ساختيم ، آن گاه که سوگند ياد کردند که بامدادان ميوه هاى باغشان را براى خود بچينند ، (17)
وَلَا يَسْتَثْنُونَ (18)
و سهمى براى تهيدستان استثنا نکنند . (18)
فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ (19)
پس همان شب ، در حالى که خفته بودند ، بلايى از جانب پروردگارت بر گرد آن بوستان به گردش درآمد . (19)
فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ (20)
و آن باغ بسوخت و چون شبِ تار ، سياه گشت . (20)
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ (21)
و صبحگاهان بى خبر از آنچه روى داده ، يکديگر را ندا دردادند ، (21)
أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ (22)
که اگر قصد چيدن ميوه ها را داريد ، در اين پگاه به مزرعه خود درآييد . (22)
فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ (23)
پس به راه افتادند در حالى که آهسته باهم مى گفتند ، (23)
أَنْ لَا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ (24)
که امروز نبايد هيچ بينوايى در بوستانتان بر شما در آيد . (24)
وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ (25)
پس صبحگاهان با اين تصميم که بينوايان را باز دارند ، به باغ خود روى آوردند . (25)
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ (26)
وقتى ديدند باغشان سوخته است ، گفتند : قطعاً ما از راه صواب منحرف شده ايم; (26)
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (27)
بلکه از مزرعه خود نيز محروم گشته ايم . (27)
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ (28)
بهترينشان گفت : آيا به شما نگفتم : چرا خدا را به پاکى ياد نمى کنيد و از اين تصميمِ نادرست به درگاه او توبه نمى کنيد ؟ (28)
قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (29)
گفتند : پروردگارِ ما از هر عيب و نقصى پيراسته است ، به يقين ما ستمکار بوديم . (29)
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ (30)
پس روى به يکديگر آوردند و زبان به ملامتِ هم گشودند . (30)
قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ (31)
گفتند : اى واى بر ما که سرکشى کرديم ، ما از مرز بندگى خدا خارج شديم ، (31)
عَسَىٰ رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ (32)
اميد است پروردگارمان بهتر از اين باغ را به ما عوض دهد ، زيرا که ما از غير او روى برتافته و با رغبت به پروردگار خويش گرويده ايم . (32)
كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (33)
عذاب اين گونه است و عذاب آخرت قطعاً بزرگ تر است . اى کاش مى دانستند . (33)
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (34)
همانا براى تقواپيشگان نزد پروردگارشان بوستان هايى بهشتى سرشار از نعمت است که به هيچ رنج و محنتى آميخته نيست . (34)
أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (35)
با اين وصف آيا شما مشرکان مى پنداريد که ما فرمانبرداران را همچون گناهکاران قرار مى دهيم و به هر دو گروه در آخرت ناز و نعمت مى بخشيم ؟ (35)
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (36)
شما را چه شده است ؟ چگونه داورى مى کنيد ؟ (36)
أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ (37)
يا مگر شما کتابى آسمانى داريد که در آن چنين مى خوانيد ، (37)
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ (38)
که براى شما در آخرت همان چيزى خواهد بود که آن را برمى گزينيد و آن چيز بهشت است ؟ (38)
أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ (39)
يا مگر شما تا روز قيامت پيمان هايى بى نهايت استوار برعهده ما داريد که هر چه شما حکم مى کنيد همان حقِ شما باشد ؟ (39)
سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ (40)
اى پيامبر ، از مشرکان بپرس کدام يک از آنان بر عهده مى گيرد که روز قيامت ميان فرمانبرداران و گناهکاران برابرى برقرار کند ؟ (40)
أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ (41)
يا مگر مجرمان را خدايانى است شريک خداوند که به شفاعتشان خداوند آنان را با فرمانبرداران برابر مى کند ؟ اگر راست مى گويند ، شريکانى را که براى خدا پنداشته اند بياورند و معرفى کنند . (41)
يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ (42)
اى پيامبر ، ياد کن روزى را که کار به شدت دشوار مى شود ، آن روز چيزى جز سجده و بندگى خدا کارساز نيست و مشرکان به سجده در برابر خدا فراخوانده مى شوند ولى نمى توانند سجده کنند . (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 565صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
آن را که درون دل، عشق و طلبی باشدچون دل نگشاید در آن را سببی باشد
رو بر در دل بنشین کان دلبر پنهانیوقت سحری آید یا نیم شبی باشد
جانی که جدا گردد جویای خدا گردداو نادره‌ای باشد او بوالعجبی باشد
آن دیده کز این ایوان ایوان دگر بیندصاحب نظری باشد شیرین لقبی باشد
خاموش کن و هرجا اسرار مکن پیدادر جمع سبُک روحان هم بولهبی باشد *

* آخرین بیت این شعر رازآلود از مولوی هم معنی اولین بیت شعری از حافظ است
با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی، تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی
از آنجایی که اسم بولهب (پدر آتش) به سوره مسد از قرآن اشاره دارد می توان با کمک شعر مولوی و حافظ بولهبان را شناخت و از بولهب شدن پرهیز نمود
بولهب فردی است مدعی ، سبک روح و خودپرست. کسی که هرچند اسرار حق در گوش او گفته شود نه تنها سودی ندارد بلکه آتش کبر و کینه اش بیشتر میشود، چنین کسانی آنقدر جاهل هستند که حتی خدا در قرآن به پیامبر میگوید که "نزدیک است برای هدایتشان جانت را بدهی" (کهف آیه 6)
شرایط ابولهب بودن و همسر ابولهب بودن (کسانی که بولهبان را یاری یا وسوسه میکنند) امروز از صدر اسلام مهیاتر است که اکنون پیامبری دلسوز هم وجود ندارد که بخواهد جانش را فدا کند تا ما در آتش نفس خود نسوزیم
در پایان راه درک راز و رمز این اشعار آسمانی را خود مولانا و حافظ بیان کردند یکی در ابتدای سخن و دیگری در انتها که از بولهبی و خودپرستی بپرهیزیم و این یعنی دیگران و مردم را بر خود و خواست خود ترجیح دهیم نه اینکه دیگران را به هر عنوان فریبنده ای فدای خواست خود کنیم
باید مراقب این عناوین فریبنده باشیم که همانطور که قبلا گفته شد شیطان نفس برای فریب اعمال زشت ما را در نظرمان زیبا جلوه میدهد و ما را میفریبد
655653مشاهده متن کاملمولانا (2018/10/19-04:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی