فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 24

سوره مبارکه النور

صفحه 351
إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ ۚ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ ۖ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۚ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ ۚ وَالَّذِي تَوَلَّىٰ كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ (11)
قطعاً کسانى که آن بهتان را مطرح کردند ، دسته اى توطئه گر از شما بودند . آنان با متهم ساختن يکى از زنان پيامبر خواستند خانواده او را آلوده نشان دهند و بر او طعنه زنند . شما آن بهتان را شرّى براى خود مپنداريد ، بلکه آن در نهايت براى شما خير است ، زيرا براى هر يک از آنان ، آثار ناهنجار گناهى را که مرتکب شده است خواهد بود . و شما بدين وسيله منحرفان جامعه خود را مى شناسيد ، و آن کس از ايشان که سهم عمده اى در گسترش آن بهتان را بر عهده داشته است ، عذابى بزرگ خواهد داشت . (11)
لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَٰذَا إِفْكٌ مُبِينٌ (12)
چرا وقتى آن بهتان را درباره همکيش خود شنيديد ، مردان و زنان مؤمن در حق او که از خودشان به شمار مى رفت گمان نيک نبردند و نگفتند : اين بهتانى آشکار است ؟ (12)
لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ ۚ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَٰئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ (13)
چرا مدّعيان بر آن بهتانى که زدند چهار مرد را گواه نياوردند ؟ پس چون گواهان را نياورده اند ، آنان نزد خدا قطعاً دروغگو به شمار مى روند . (13)
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (14)
و اگر فضل و رحمت خدا در دنيا و آخرت بر شما نبود ، قطعاً به خاطر بهتانى که در آن وارد شديد ، در هر دو جهان عذابى بزرگ دامنگيرتان مى شد . (14)
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ (15)
آرى ، هنگامى شما وارد آن بهتان شديد که بى هيچ انديشه اى در درستى يا نادرستى آن ، زبان به زبان آن را مى گرفتيد و چيزى را مى گفتيد که از آن هيچ گونه آگاهى نداشتيد و گفت و شنود آن را آسان مى پنداشتيد در حالى که نزد خدا امرى بزرگ بود . (15)
وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَٰذَا سُبْحَانَكَ هَٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ (16)
و چرا وقتى آن را شنيديد نگفتيد : ما حق نداريم اين شايعه بى دليل را بر زبان آوريم ـ خداوندا ، تو منزّهى و خانواده پيامبرت از هر آلودگى پيراسته اند ـ اين سخن ، افترايى بزرگ و بُهت آور است . (16)
يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (17)
خدا به شما پند مى دهد که اگر ايمان داريد ، هرگز مثل چنين کارى را تکرار نکنيد و به سخنان بى پايه نپردازيد . (17)
وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (18)
خداوند احکام دين خود را که از آيات او به شمار مى رود براى شما بيان مى کند ، و خدا به مصلحت شما داناست و آنچه را برايتان مقرر مى دارد حکيمانه مقرر مى دارد . (18)
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ (19)
کسانى که دوست دارند کارِ زشت در ميان مؤمنان شايع شود ، براى آنان در دنيا و آخرت عذابى دردناک خواهد بود ، و خدا مى داند که چه چيزى خشم او را در پى دارد و شما نمى دانيد . (19)
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ (20)
و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود و اين که خدا رئوف و مهربان است ، قطعاً به سزاى آنچه کرديد شما را کيفر مى داد . (20)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 351صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی