فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 17

سوره مبارکه الاسراء

صفحه 293
وَبِالْحَقِّ أَنْزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ ۗ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا (105)
ما قرآن را به حق نازل کرده ايم و به حق نازل شده و باطلى در آن راه نيافته است . و تو را ـ اى پيامبر ـ تنها نويددهنده و اخطارکننده فرستاديم ، پس تو را نسزد چيزى از آن بکاهى يا چيزى بر آن بيفزايى . (105)
وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَىٰ مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِيلًا (106)
آرى ، قرآن را به مقتضاى نيازها و رويدادها بخش بخش و به صورتى که خوانده شود فرو فرستاديم تا آن را با درنگ بر مردم تلاوت کنى ، و آن را به تدريج فرو فرستاديم . (106)
قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا ۚ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا (107)
بگو : به آن ايمان بياوريد يا ايمان نياوريد ، در حقانيت آن تأثيرى ندارد . قطعاً کسانى که پيش از نزول قرآن از معارف الهى برخوردار شده اند ، هنگامى که قرآن بر آنان تلاوت شود ، سجده کنان ، بر چانه هاى خود بر زمين مى افتند . (107)
وَيَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولًا (108)
و مى گويند : منزّه است پروردگار ما . او قيامت را برپا خواهد کرد ، زيرا وعده پروردگار ما قطعاً انجام شدنى است . (108)
وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا ۩ (109)
آرى ، گريه کنان بر چانه هاى خود به روىْ مى افتند و قرآن آنان را فروتنى مى افزايد . (109)
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ ۖ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا (110)
بگو : خدا را با نام « اللّه » بخوانيد يا با نام « رحمان » تفاوت نمى کند ; هر کدام را بخوانيد از نيکوترين نام هاست و نيکوترين نام ها همه از آن اوست . و نماز خود را با صداى بلند مخوان و آن را بسيار آهسته نيز مخوان ، بلکه ميان اين دو راهى بجوى . (110)
وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا (111)
و بگو : ستايش همه از آنِ خداوند است ; همان کسى که فرزندى براى خود نگرفته و در فرمانروايى شريکى ندارد و در تدبير جهان هستى درمانده نيست تا نياز به ياورى داشته باشد . خدا را سپاس گوى و او را چنان که شايسته است به بزرگى ياد کن . (111)
سوره 18

سوره مبارکه الكهف

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا ۜ (1)
ستايش همه از آنِ خداوند است ; همان کسى که اين کتاب آسمانى را بر بنده اش محمّد فرو فرستاد و در آن هيچ کژى و انحرافى قرار نداد . (1)
قَيِّمًا لِيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِنْ لَدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا (2)
کتابى که مايه برپايى جوامع انسانى است ، تا کافران و گنهکاران را به عذابى سخت که از جانب خداست بيم دهد و به مؤمنانى که کارهاى شايسته مى کنند نويد دهد که براى آنان پاداشى نيکو ( بهشت ) خواهد بود . (2)
مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا (3)
و براى هميشه در آن ماندگارند . (3)
وَيُنْذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا (4)
و تا کسانى را که گفتند : خدا فرزندى برگرفته است ، هشدار دهد . (4)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 293صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی