فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه آیتی

سوره 87

سوره مبارکه الاعلى

صفحه 592
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (16)
ليکن [شما] زندگى دنيا را بر مى‌گزينيد؛ (16)
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (17)
با آنکه [جهان‌] آخرت نيکوتر و پايدارتر است. (17)
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ (18)
قطعاً در صحيفه‌هاى گذشته اين [معنى‌] هست، (18)
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ (19)
صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى. (19)
سوره 88

سوره مبارکه الغاشية

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ (1)
آيا خبر «غاشيه» به تو رسيده است؟ (1)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ (2)
در آن روز، چهره‌هايى زبونند، (2)
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ (3)
که تلاش کرده، رنج [بيهوده‌] برده‌اند. (3)
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً (4)
[ناچار] در آتشى سوزان درآيند. (4)
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ (5)
از چشمه‌اى داغ نوشانيده شوند. (5)
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ (6)
خوراکى جز خار خشک ندارند، (6)
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ (7)
[که‌] نه فربه کند، و نه گرسنگى را باز دارد. (7)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ (8)
در آن روز، چهره‌هايى شادابند. (8)
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ (9)
از کوشش خود خشنودند. (9)
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (10)
در بهشت برين‌اند. (10)
لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً (11)
سخن بيهوده‌اى در آنجا نشنوند. (11)
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ (12)
در آن، چشمه‌اى روان باشد. (12)
فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ (13)
تختهايى بلند در آنجاست. (13)
وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ (14)
و قدحهايى نهاده شده. (14)
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ (15)
و بالشهايى پهلوى هم [چيده‌]. (15)
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ (16)
و فرشهايى [زربفت‌] گسترده. (16)
أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ (17)
آيا به شتر نمى‌نگرند که چگونه آفريده شده؟ (17)
وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ (18)
و به آسمان که چگونه برافراشته شده؟ (18)
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ (19)
و به کوه‌ها که چگونه برپا داشته شده؟ (19)
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ (20)
و به زمين که چگونه گسترده شده است؟ (20)
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ (21)
پس تذکر ده که تو تنها تذکردهنده‌اى. (21)
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ (22)
بر آنان تسلّطى ندارى، (22)
إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ (23)
مگر کسى که روى بگرداند و کفر ورزد، (23)
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ (24)
که خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب کند. (24)
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ (25)
در حقيقت، بازگشت آنان به سوى ماست، (25)
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ (26)
آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست. (26)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 592صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی